Το 1995 υποσχέθηκε 243 θέσεις εργασίας και ένα ξενοδοχείο στην Ξάνθη. Το 2026 λειτουργεί 200 χιλιόμετρα ανατολικότερα με 85 άτομα, το ξενοδο...
Το 1995 υποσχέθηκε 243 θέσεις εργασίας και ένα ξενοδοχείο στην Ξάνθη. Το 2026 λειτουργεί 200 χιλιόμετρα ανατολικότερα με 85 άτομα, το ξενοδοχείο είναι σκοτεινό εδώ και δώδεκα χρόνια — και η αρμόδια υπουργός απαντά στη Βουλή ότι δεν είναι αρμόδια.
1995: η υπόσχεση
Στον «Λευκό Πύργο» της Ξάνθης, τη δεκαετία του ’90, το καζίνο ήταν γεγονός. Η άδεια του Απριλίου 1995 δεν παραχωρήθηκε ως δώρο: παραχωρήθηκε με αντάλλαγμα. Ο κάτοχος αναλάμβανε να κατασκευάσει και να λειτουργεί ξενοδοχειακή μονάδα και να δημιουργήσει 243 νέες θέσεις εργασίας «για τους κατοίκους της περιοχής» — 99 στο στάδιο της κατασκευής και 143 για τη λειτουργία του καζίνο και των συνοδευτικών εγκαταστάσεων. Αυτά ονομάζονται αντισταθμιστικά οφέλη. Είναι το τίμημα που πληρώνει ο ιδιώτης για ένα κρατικό μονοπώλιο στον τζόγο.
Το πρώτο σχήμα ήταν η «Κοινοπραξία Καζίνο και Ξενία Θράκης» και η εταιρεία «ΚΑΖΙΝΟ ΚΑΙ ΞΕΝΙΑ ΘΡΑΚΗΣ Α.Ε.», εγγεγραμμένη στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών της Νομαρχίας Ξάνθης τον Οκτώβριο του 1995. Τότε το καζίνο ήταν επιχείρηση της Ξάνθης, με έδρα την Ξάνθη.
2006: το καζίνο αλλάζει χέρια — και λογική
Στα μέσα της δεκαετίας του 2000 η ιστορία αλλάζει κατεύθυνση. Η εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών Vivere Entertainment ξεκινά διαδικασίες συγχώνευσης δι’ απορροφήσεως της εταιρείας του καζίνο Ξάνθης, που πλέον φέρει τον διακριτικό τίτλο «ΚΑΖΙΝΟ MAGIC ΘΡΑΚΗΣ Α.Ε.». Πίσω από τη Vivere βρίσκεται ο Κωνσταντίνος Πηλαδάκης, γνωστός τότε κυρίως από το ποδόσφαιρο ως πρόεδρος της ΑΕΛ.
Το καζίνο της Ξάνθης παύει να είναι τοπική επιχείρηση και γίνεται περιουσιακό στοιχείο ενός ομίλου με τρία καζίνο: Ρίο, Κέρκυρα, Θράκη. Η διαφορά δεν είναι νομική, είναι πραγματική. Ένα περιουσιακό στοιχείο μετακινείται, δανειοδοτείται, τιτλοποιείται, μεταβιβάζεται. Μια τοπική επιχείρηση όχι.
2013–2014: η μετακόμιση
Τον Μάρτιο του 2013, με την υπ’ αριθ. 5597/21.3.2013 απόφαση (Β΄ 772), η τότε —και σημερινή— υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη ανοίγει τον δρόμο: προβλέπεται η δυνατότητα μεταφοράς του καζίνο σε άλλη θέση από την αρχικώς συμφωνηθείσα. Το σκεπτικό, όπως το επαναλαμβάνει η ίδια η υπουργός στην απάντησή της του 2026, είναι η μείωση των εσόδων της επιχείρησης κατά 60,58% από το 2007 έως το τέλος του 2011 και η άνοδος του λειτουργικού κόστους.
Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ο οικονομικός Τύπος γράφει ότι ο Πηλαδάκης κλείνει το καζίνο Ξάνθης — και ότι ανοίγει καζίνο στη Ζάμπια. Τον Ιανουάριο του 2014 η Ε.Ε.Ε.Π. εγκρίνει τη μετεγκατάσταση στο 2ο χλμ. της Ε.Ο. Αλεξανδρούπολης, στο πρώην συνεδριακό κέντρο του συγκροτήματος «Alexander Beach». Από τις 14 Φεβρουαρίου 2014 το «καζίνο Θράκης» λειτουργεί στον Έβρο.
Για τους εργαζόμενους η αλλαγή δεν ήταν διοικητική. Περίπου εκατό άνθρωποι βρέθηκαν να διανύουν καθημερινά πάνω από 200 χιλιόμετρα, χωρίς κανένα οικονομικό αντιστάθμισμα. Το ξενοδοχείο στην Ξάνθη έκλεισε την ίδια χρονιά και δεν άνοιξε ποτέ ξανά.
2015–2022: τα χρόνια της κατάρρευσης
Η επόμενη επταετία είναι μια αργή καθίζηση, καταγεγραμμένη κυρίως από το Σωματείο Εργαζομένων Καζίνο Θράκης, όχι από κάποιον ελεγκτικό μηχανισμό. Τον Οκτώβριο του 2022 ο πρόεδρος του σωματείου Γρηγόρης Στογιαννίδης περιγράφει εργαζόμενους απλήρωτους από τον Ιούνιο του 2022, ασφαλιστικά μέτρα στο Ειρηνοδικείο Αλεξανδρούπολης και προσωρινή διαταγή υπέρ των εργαζομένων που η επιχείρηση δεν εφαρμόζει.
Ακολουθούν οι καταγγελίες για ανασφάλιστη εργασία, ομαδικές απολύσεις και οφειλές προς τον ΕΦΚΑ. Το ίδιο διάστημα το καζίνο του Ρίου οδηγείται σε ανάκληση άδειας και λουκέτο. Οι εργαζόμενοι θέτουν δημοσίως το ερώτημα γιατί δεν εφαρμόζεται η διάταξη που προβλέπει ανάκληση άδειας όταν μια επιχείρηση καζίνο καθυστερεί ασφαλιστικές εισφορές. Απάντηση δεν παίρνουν.
2023–2026: τα χέρια αλλάζουν, το ερώτημα μένει
Το 2023 μπαίνουν στο παιχνίδι επενδυτικά σχήματα: η Glafka Capital, που είχε αγοράσει τα δάνεια των τριών καζίνο, μαζί με την Invictus, αναλαμβάνουν τον έλεγχο του καζίνο Θράκης, με εξόφληση οφειλών προς το προσωπικό. Το 2024 ο Πηλαδάκης αποχωρεί τυπικά από τη μετοχική σύνθεση· τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους δεσμεύονται περιουσιακά του στοιχεία στο πλαίσιο έρευνας για φοροδιαφυγή και νομιμοποίηση εσόδων. Ο ίδιος έχει δηλώσει δημόσια ότι έχασε την περιουσία και τις επιχειρήσεις του και έχει απαντήσει στις καταγγελίες των εργαζομένων.
Η Ε.Ε.Ε.Π. απορρίπτει αρχικά αίτημα μεταβίβασης μετοχών, επειδή στο σχήμα συμμετείχε ο προκάτοχος. Τον Ιούλιο του 2025 δίνει δελτίο καταλληλότητας στην Saint George Participations των οικογενειών Αρφάνη–Χιόνη για την απόκτηση δανείων και μετοχών των καζίνο Ρίου, Αλεξανδρούπολης και Κέρκυρας.
Τέσσερις διαφορετικές ιδιοκτησιακές φάσεις σε τριάντα χρόνια. Και σε καμία από αυτές τις μεταβιβάσεις, εξυγιάνσεις και δελτία καταλληλότητας δεν τέθηκε ποτέ ως όρος αυτό που η ίδια η άδεια του 1995 έθετε ως υποχρέωση: το ξενοδοχείο της Ξάνθης και οι θέσεις εργασίας των κατοίκων της περιοχής.
Η απάντηση της 29ης Ιουλίου — και το άρθρο που την ακυρώνει
Οι εννέα βουλευτές, με πρωτοβουλία της τομεάρχη Τουρισμού του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Καλλιόπης Βέττα, υπέβαλαν έξι συγκεκριμένα ερωτήματα: ισχύουν οι αρχικοί όροι· έγιναν έλεγχοι και με ποιο αποτέλεσμα· πώς διασφαλίζεται η λειτουργία του ξενοδοχείου· τι θα κάνει το υπουργείο για τους εργαζόμενους· γιατί δεν απαντήθηκε το από Σεπτεμβρίου 2024 έγγραφο του σωματείου· και μπορεί η επιχείρηση να εκποιήσει το ξενοδοχείο της Ξάνθης.
Η απάντηση δεν πιάνει κανένα από τα έξι στην ουσία του. Για τις θέσεις εργασίας δίνει μια ερμηνεία που τις εξαφανίζει:
«Σε ό,τι αφορά τον αριθμό των απασχολούμενων εργαζομένων, στην υπ’ αριθ. 600/3-4-1995 υπουργική απόφαση παραχώρησης άδειας λειτουργίας του καζίνο προβλέπεται ενδεικτικός και όχι δεσμευτικός αριθμός θέσεων εργασίας.»
Και για το ξενοδοχείο, τη μία γραμμή που κλείνει τη συζήτηση:
«Τέλος, θέτουμε υπόψη σας ότι το ζήτημα της διαχείρισης του ακινήτου της ξενοδοχειακής μονάδας που λειτουργούσε στην Ξάνθη δεν άπτεται των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Τουρισμού.»
Εδώ η απάντηση συναντά ένα πρόβλημα. Το άρθρο 378 παρ. 25 του ν. 4512/2018 —νόμος που ισχύει και τον οποίο επικαλείται η ίδια η κυβέρνηση για όλα τα υπόλοιπα— ορίζει ρητά ότι για τα αντισταθμιστικά οφέλη που έχουν αναληφθεί συμβατικά πριν από την έναρξη ισχύος του, αρμόδιο είναι το Υπουργείο Τουρισμού. Και μάλιστα προσθέτει ότι με απόφαση του Υπουργού Τουρισμού ορίζεται η υπηρεσία που θα ασκεί αυτόν τον έλεγχο.
Η σύμβαση του καζίνο Θράκης είναι του 1995. Το ξενοδοχείο της Ξάνθης και οι 243 θέσεις εργασίας είναι αντισταθμιστικά οφέλη προγενέστερα του ν. 4512/2018. Αρμόδιο, κατά γράμμα νόμου, είναι το Υπουργείο Τουρισμού. Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν η υπουργός είναι αρμόδια. Είναι γιατί δηλώνει ότι δεν είναι — και ποια υπηρεσία του υπουργείου της έχει οριστεί, όπως ο νόμος απαιτεί, για να ελέγχει αυτά ακριβώς τα θέματα.
Η διαχρονική «φροντίδα»
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο της υπόθεσης δεν είναι μια απόφαση. Είναι η συνέχεια.
- 2013: υπουργική απόφαση ανοίγει τον δρόμο της μεταφοράς, χωρίς επίκληση δημοσίου συμφέροντος, με επιχείρημα τη μείωση εσόδων της επιχείρησης.
- 2014: η Ε.Ε.Ε.Π. εγκρίνει τη μετεγκατάσταση δύο νομούς ανατολικότερα, με νομικό έρεισμα τη διατύπωση του ν. 2206/1994 για «την ευρύτερη περιοχή της Θράκης».
- 2018: ο ν. 4512/2018 αφήνει ρητά στο Υπουργείο Τουρισμού τον έλεγχο των παλαιών αντισταθμιστικών οφελών. Έλεγχος με δημοσιοποιημένο αποτέλεσμα δεν προκύπτει ότι έγινε ποτέ.
- 2021: μετά την απόφαση 44/2021 της Ολομέλειας του ΣτΕ, που έκρινε αντισυνταγματική ως «φωτογραφική» τη ρύθμιση του ν. 4499/2017 για τη μεταφορά του καζίνο Πάρνηθας, η κυβέρνηση νομοθετεί το άρθρο 369Α: η μεταφορά καζίνο απαγορεύεται, κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος και μόνο εντός του ίδιου νομού. Ό,τι δηλαδή δεν ίσχυσε για τη Θράκη.
- 2024–2025: εξυγιάνσεις, μεταβιβάσεις, δελτία καταλληλότητας. Καμία αναφορά στις υποχρεώσεις προς την Ξάνθη.
- 2026: η υπουργός δηλώνει αναρμόδια.
Δεν χρειάζεται να υποθέσει κανείς σκοπιμότητα για να δει το μοτίβο. Κάθε φορά που το κράτος είχε αφορμή να ρωτήσει «και τα ανταλλάγματα;», επέλεξε να ρωτήσει κάτι άλλο.
Ο απολογισμός
Ας απαντήσουμε λοιπόν στο ερώτημα του τίτλου με αριθμούς και όχι με ΦΕΚ.
- Υποσχέθηκε: 243 θέσεις εργασίας για κατοίκους της περιοχής και μια ξενοδοχειακή μονάδα σε λειτουργία στην Ξάνθη.
- Ξάνθη σήμερα: το ξενοδοχείο κλειστό από το 2014· κανένας εργαζόμενος.
- Αλεξανδρούπολη σήμερα: περίπου 85 εργαζόμενοι, σύμφωνα με τα στοιχεία που κατέθεσαν οι βουλευτές βάσει καταγγελιών του σωματείου.
- Από αυτούς, περίπου 50 μένουν στην περιοχή της Ξάνθης και διανύουν καθημερινά 200 χιλιόμετρα με δικό τους κόστος.
Η Θράκη έδωσε ένα μονοπώλιο. Πήρε πίσω ένα κλειστό κτίριο στην περιοχή “Λευκός Πύργος”, μια διαδρομή Ξάνθη–Αλεξανδρούπολη κάθε βράδυ, και μια απάντηση τεσσάρων σελίδων που δεν αναφέρει ούτε μία φορά τη λέξη «έλεγχος».
Σε μια περιφέρεια που χάνει πληθυσμό κάθε χρόνο, το ερώτημα δεν είναι νομικίστικο. Είναι αν το ελληνικό Δημόσιο διαθέτει καν μηχανισμό να απαιτήσει αυτά που το ίδιο έθεσε ως όρους — ή αν οι όροι γράφονται για να δικαιολογούν την παραχώρηση και μετά ξεχνιούνται μαζί με τον φάκελο.
Δεν υπάρχουν σχόλια