Πώς τα τουρκικά «θαλάσσια πάρκα» μπορούν να μετατρέψουν το σενάριο των πρόωρων εκλογών από πολιτική φημολογία σε πραγματική επιλογή.
Πώς τα τουρκικά «θαλάσσια πάρκα» μπορούν να μετατρέψουν το σενάριο των πρόωρων εκλογών από πολιτική φημολογία σε πραγματική επιλογή.
Και οι τελευταίες κινήσεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο Αιγαίο αποτελούν, αναμφίβολα, μία νέα και σοβαρή μεταβλητή.
Η ανακήρυξη τουρκικών «θαλάσσιων πάρκων» ανάμεσα στη Λήμνο και τη Σαμοθράκη, αλλά και στην περιοχή του Καστελλόριζου, δεν περιορίζεται σε ακόμη μία επιθετική δήλωση της Άγκυρας. Πρόκειται για επίσημες διοικητικές πράξεις, με την υπογραφή του Τούρκου προέδρου, που επιχειρούν να αποτυπώσουν στον χάρτη το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Η Αθήνα χαρακτηρίζει τις αποφάσεις παράνομες, επισημαίνοντας ότι καταλαμβάνουν διεθνή ύδατα και περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Το ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο πώς θα απαντήσει διπλωματικά η Ελλάδα. Είναι και αν η νέα ένταση μπορεί να επηρεάσει τον εσωτερικό πολιτικό χρόνο.
Μια ελεγχόμενη ελληνοτουρκική κρίση μετακινεί αυτομάτως τη δημόσια συζήτηση από την ακρίβεια, τη φορολογία, τα σκάνδαλα και τη φθορά της καθημερινότητας στα ζητήματα εθνικής ασφάλειας, σταθερότητας και κυβερνησιμότητας. Είναι ένα πεδίο στο οποίο η κυβέρνηση θεωρεί ότι διαθέτει σαφές πλεονέκτημα απέναντι σε μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση.
Παράλληλα, η αυξανόμενη τουρκική επιθετικότητα μπορεί να λειτουργήσει συσπειρωτικά για τη Νέα Δημοκρατία, περιορίζοντας τις διαρροές προς τα κόμματα που βρίσκονται δεξιότερά της, αλλά και προς ένα ενδεχόμενο νέο πολιτικό εγχείρημα του Αντώνη Σαμαρά.
Υπάρχει, μάλιστα, και το συνταγματικό πλαίσιο. Το άρθρο 41 παράγραφος 2 προβλέπει τη δυνατότητα διάλυσης της Βουλής και ανανέωσης της λαϊκής εντολής, προκειμένου να αντιμετωπιστεί «εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας».
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι τουρκικές προκλήσεις οδηγούν αυτομάτως σε εκλογές. Θα μπορούσαν, όμως, να προσφέρουν το πολιτικό και θεσμικό επιχείρημα για μία απόφαση που ενδεχομένως να υπαγορεύεται κυρίως από τις εσωτερικές εξελίξεις.
Το μοναδικό άμεσα αξιοποιήσιμο εκλογικό παράθυρο θα ήταν μετά τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, με κάλπες μέσα στο φθινόπωρο. Η κυβέρνηση θα μπορούσε να ζητήσει νέα εντολή επικαλούμενη την ανάγκη πολιτικής σταθερότητας απέναντι σε μια κλιμακούμενη τουρκική αμφισβήτηση.
Υπάρχει, όμως, μία καθοριστική διαφορά: η ελεγχόμενη ένταση μπορεί να επισπεύσει τις κάλπες, ενώ ένα θερμό επεισόδιο θα τις απομακρύνει. Καμία κυβέρνηση δεν θα επέλεγε να διαλύσει τη Βουλή ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη μία πραγματική στρατιωτική ή σοβαρή διπλωματική κρίση.
Συνεπώς, ο Ερντογάν δεν αποφασίζει πότε θα γίνουν εκλογές στην Ελλάδα. Μπορεί, όμως, με τις κινήσεις του να προσφέρει την αφορμή για να γίνουν νωρίτερα.
Γιατί, αν τελικά στηθούν κάλπες το φθινόπωρο, η αφορμή μπορεί να έχει έρθει από την Άγκυρα — οι πραγματικοί λόγοι, όμως, θα βρίσκονται στην Αθήνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια