Εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο: Η επίθεση Φιντάν στην τριμερή Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και το γεωπολιτικό παρασκήνιο

Νέο κύκλο αντιδράσεων προκαλεί η τοποθέτηση του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο οποίος άσκησε κριτική στη συνεργασία Ελλάδας–Κύπ...

Νέο κύκλο αντιδράσεων προκαλεί η τοποθέτηση του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο οποίος άσκησε κριτική στη συνεργασία Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, κάνοντας λόγο για σχήμα που «δημιουργεί αστάθεια» στην Ανατολική Μεσόγειο και αφήνοντας αιχμές περί προσπάθειας «περικύκλωσης» της Τουρκία.

Η τοποθέτηση αυτή προκάλεσε άμεση απάντηση από την ελληνική διπλωματία, η οποία τόνισε ότι η Ελλάδα ασκεί ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, χωρίς υποδείξεις, και ότι οι τριμερείς συνεργασίες της έχουν καθαρά ειρηνικό και σταθεροποιητικό χαρακτήρα. Αντίστοιχα, η Κύπρος επιμένει στη σημασία της περιφερειακής συνεργασίας για την ασφάλεια και την ενέργεια.

Σύμφωνα με διπλωματικές αναλύσεις, η ένταση συνδέεται με τον ευρύτερο ανταγωνισμό Τουρκίας–Ισραήλ, καθώς η Ισραήλ ενισχύει τη στρατηγική της παρουσία στην περιοχή και τις αμυντικές συνεργασίες με Ελλάδα και Κύπρο. Παράλληλα, εξετάζεται και ο ρόλος των ΗΠΑ και ειδικότερα του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, στο ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον.

Ο Φιντάν, σύμφωνα με την τουρκική επιχειρηματολογία, υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη τριμερής συνεργασία δεν ενισχύει την ασφάλεια αλλά δημιουργεί νέες εντάσεις, ενώ αφήνει αιχμές ότι επεκτείνεται πέρα από τον αμυντικό της χαρακτήρα.

Από την ελληνική πλευρά, υπογραμμίζεται ότι οι συνεργασίες αυτές δεν στρέφονται κατά τρίτων χωρών και εντάσσονται στο πλαίσιο της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, με την Αθήνα να επισημαίνει και τον ρόλο της ως κράτος-μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ.

Το παρασκήνιο συνδέεται και με τις εξελίξεις στις αμυντικές συνεργασίες, καθώς Ελλάδα και Κύπρος έχουν ενισχύσει τα τελευταία χρόνια τις προμήθειες στρατιωτικού υλικού από το Ισραήλ, γεγονός που προκαλεί επιπλέον ανησυχία στην Άγκυρα.

Η γεωπολιτική αντιπαράθεση στην περιοχή παραμένει έντονη, με αναλυτές να σημειώνουν ότι ο ανταγωνισμός Τουρκίας–Ισραήλ αποτελεί βασικό παράγοντα διαμόρφωσης της νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο.