Γράφει ο Γιώργος Μιχαλόπουλος
Και το ερώτημα που αιωρείται είναι σκληρό, αλλά αναπόφευκτο: Μήπως θα μπορούσε να είχε σωθεί; Η απάντηση είναι πλέον μόνο θεωρητική αλλά ως Πρόεδρος του ΣΗΠΕ, οφείλω να μιλήσω καθαρά.
Ναι, πιθανόν θα μπορούσε να είχε σωθεί αν τα μέτρα στήριξης του κλάδου είχαν ληφθεί εγκαίρως!
Από τον Ιανουάριο του 2025, η κυβέρνηση δια του αρμοδίου Υπουργού έχει υποσχεθεί τη λήψη μέτρων στήριξης για τον έντυπο Τύπο της Περιφέρειας. Ένα χρόνο μετά, τα μέτρα αυτά δεν έχουν ακόμη εφαρμοστεί. Και η καθυστέρηση αυτή δεν είναι πια μια γραφειοκρατική λεπτομέρεια. Είναι μια καθυστέρηση που έχει κόστος. Και το κόστος αυτό πλέον μετριέται σε ιστορικές απώλειες.
Ο ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ είναι η πιο πρόσφατη. Δεν πρέπει να γίνει η πρώτη σε μια νέα εφιαλτική σειρά!
Και επειδή βλέπω ήδη μια προσπάθεια κάποιων να δημιουργήσουν συνθήκες κοινωνικού αυτοματισμού και να σπεκουλάρουν πάνω στην είδηση, αλλά και στις διεκδικήσεις του ΣΗΠΕ, πρέπει να το πω καθαρά για μια ακόμη φορά, με όλη τη δύναμη της ψυχής μου:
Ο έντυπος περιφερειακός Τύπος δεν είναι ένας ακόμη επιχειρηματικός κλάδος. Είναι ένας ιστορικός θεσμός, ένας πυλώνας ενημέρωσης, ένα κομμάτι της συλλογικής μνήμης και της δημοκρατικής λειτουργίας της χώρας. Είναι η φωνή των τοπικών κοινωνιών, συχνά η μόνη ανεξάρτητη φωνή που αποτυπώνει την πραγματικότητα μακριά από τα κέντρα εξουσίας.
Έχουν μείνει μόνο οι ρομαντικοί. Όσοι κουβαλούν ιστορικό φορτίο. Όσοι αισθάνονται ότι υπηρετούν μια αποστολή μεγαλύτερη από τους ίδιους. Όσοι κρατούν με θυσίες, ζωντανούς τίτλους που είναι ταυτισμένοι με την ταυτότητα και την ιστορία της περιοχής τους.
Αυτό δεν είναι «προνόμιο». Είναι βάρος! Είναι ιστορική ευθύνη και δημοκρατική ανάγκη!
Η Πολιτεία έχει ενισχύσει κατά καιρούς δεκάδες κλάδους που αντιμετώπισαν ειδικές δυσκολίες: από τον τουρισμό και την εστίαση μέχρι τον πολιτισμό, τη γεωργία, τη βιομηχανία. Κανείς δεν είπε τότε ότι αυτοί οι κλάδοι ζητούν «ξεχωριστή μεταχείριση». Αντίθετα, αναγνωρίστηκε ότι η στήριξη ήταν αναγκαία για να μη χαθούν θέσεις εργασίας, υποδομές, παραγωγικές δυνατότητες.
Το ίδιο ακριβώς ισχύει και μάλιστα σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, για τον περιφερειακό Τύπο. Διότι όταν κλείνει μια ιστορική εφημερίδα, δεν χάνεται απλώς μια επιχείρηση. Χάνεται ένα αρχείο ενός αιώνα. Χάνεται η μνήμη μιας ολόκληρης περιοχής.
- Αυτά ακριβώς είναι που υπερασπίζεται ο ΣΗΠΕ!
- Για αυτό και δεν θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω όσες φορές χρειαστεί.
Οι καθυστερήσεις έχουν κόστος. Και το κόστος πλέον είναι ιστορικό. Αν δεν υπάρξει άμεση ενεργοποίηση των μέτρων ενίσχυσης, αν δεν υπάρξει πραγματική πολιτική βούληση, αν δεν υπάρξει επίγνωση ότι η ενημέρωση της Περιφέρειας είναι θεμέλιο της δημοκρατίας, τότε θα θρηνήσουμε κι άλλες απώλειες. Και τότε θα είναι αργά.
Ο ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ υπήρξε για έναν αιώνα φάρος ενημέρωσης και αξιοπιστίας.Ας γίνει η δική του σιωπή μια ηχηρή καμπάνα αφύπνισης και όχι η αρχή ενός θλιβερού ντόμινο!Ο ΣΗΠΕ θα συνεχίσει να διεκδικεί, να πιέζει, να προειδοποιεί και να αγωνίζεται.
* Ο Γιώργος Μιχαλόπουλος είναι Πρόεδρος του Συνδέσμου Ημερήσιων Περιφερειακών Εφημερίδων – Σ.Η.Π.Ε.

Δεν υπάρχουν σχόλια