Η χώρα θάφτηκε σε τόνους από ξυλόλιο.

Χθες έκλεισε η δικογραφία του δυστυχήματος των Τεμπων. Με το πόρισμα της Πυροσβεστικής θάφτηκε κυριολεκτικά κάθε θεωρία συνομωσίας και η υπό...

Χθες έκλεισε η δικογραφία του δυστυχήματος των Τεμπων. Με το πόρισμα της Πυροσβεστικής θάφτηκε κυριολεκτικά κάθε θεωρία συνομωσίας και η υπόθεση παίρνει το δρόμο του ακροατηρίου. Δύο χρόνια τώρα η χώρα δηλητηριάστηκε από κάθε λογής ψευδείς ειδήσεις και σήμερα δεν υπάρχει ούτε ένας από το πολιτικό προσωπικό της χώρας και τους δεκάδες ερευνητικούς δημοσιογραφους της κακιάς ώρας, που να νιώθει την ανάγκη να απολογηθεί για όσες ανοησίες ξεστόμισε.

Τα τρία βαγόνια που χάθηκαν, οι 53 επιπλέον νεκροί στα απωλεσθέντα, όπως ισχυρίζονταν ο μυγοσκοτώστρας Βελόπουλος, το άγνωστο καύσιμο που με βεβαιότητα απέδιδε η αμετροεπής και φλύαρη Ζωή, στον οδηγό της εμπορικης αμαξοστοιχίας που ήταν κακός νεκρός σε σχέση με τους καλούς νεκρούς της θεωρίας του ξυλόλιου, του καυσίμου που βρήκε ο Ανδρουλακης και εντόπισε στα drones των Αμερικάνων που πετούσαν για την Ουκρανία ο σοβαροφανής Παφίλης του ΚΚΕ, η θεωρία της σύνδεσης του θανάτου της Εισαγγελέως Λάρισας με την συγκάλυψη που επιχείρησε ο τελείως ανόητος Φαμελος του ΣΥΡΙΖΑ, η δολοφονία των Τεμπων όπως την χαρακτήρισε ένας βλάκας πρώην Υπουργος του ΣΥΡΙΖΑ, όλα έγιναν ένας πολτός άχρηστης και επικίνδυνης πληροφορίας που τάισε τα μυαλά των Ελλήνων που πείστηκαν ότι στο ένα τρένο μεταφέρονταν 25 τόνοι άγνωστου εύφλεκτου υλικού ως αποτέλεσμα λαθρεμπορίου που καλυπτε ο Μητσοτάκης.

Σήμερα ένα μεγάλο ποσοστό των ελλήνων εξακολουθεί να πιστεύει σε συγκάλυψη και σε μπάζωμα, αφού αυτή οι λέξεις αυτές έπαιξαν εκατομμύρια φορές στο στόμα κάθε πικραμένου που ασχολήθηκε με την υπόθεση έχοντας μεσάνυχτα από την διαδικασία διερεύνησης.

Πόσο χαμηλό πραγματικά είναι το πολιτικό προσωπικό της χώρας αυτής και πόσο αδύναμο είναι το δημοσιογραφικό δυναμικό της αφού αδυνατεί να παρακολουθήσει ποινικές υποθέσεις που βαφτίζονται σκάνδαλα για λόγους εντυπωσιασμού. Οι ενδείξεις ότι χιλιάδες bots κινήθηκαν συντονισμένα από χώρα του εξωτερικού, ενισχύονται από το γεγονός της συντονισμένης προσπάθειας αποσταθεροποίησης που επιχειρήθηκε από όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα της αντιπολίτευσης. 

Θα ήθελα να σκεφτούμε τι θα γινόταν αν τον Ιανουάριο του 2025 μετά τις κινητοποιήσεις εκατομμυρίων Ελλήνων θύματα του ψευδοσυνθηματος «δεν έχω οξυγόνο» ο Πρωθυπουργός αποφάσιζε να πάει σε εκλογές αφού ο λαός υποτίθεται, μίλησε. Που θα βρισκόμασταν τωρα ως χώρα, αντί του να μαλώνουμε για το σε ποιους θα διανεμηθεί το υπερπλεόνασμα;

Αν δεν ήταν οργανωμένο σχέδιο, τότε η άλλη εκδοχή είναι να πέσαμε θύματα μιας συγκυρίας απότοκης της περίσσιας αφροσύνης και ελαφρότητας των πολιτικών στην Ελλάδα, οι οποίοι εκπαίδευσαν έναν λαό επιρρεπή σε κάθε θεωρία συνομωσίας. Ας μην απορούμε γιατί υπάρχουν ακόμη συμπολίτες μας που πιστεύουν ότι τα δάση καίγονται για να μπουν ανεμογεννήτριες, οτι εντοπίζονται μεταλλικά αντικείμενα στο αίμα των εμβολιασμένων που ξεκληρίζονται, ότι οι Ρώσοι είναι το ξανθό γένος που θα μας σώσει και ο Πούτιν ο Μεσσίας. Οταν ένα 10% των εκλογέων ψηφίζουν κόμμα που ο Πρόεδρος του θεραπεύει την φαλάκρα ή έχει λεύκωμα με επιστολές του Χριστού και ψάχνει μυγάκια σε βίντεο με τα τρένα, τοτε ο λαός αυτός μπορεί να πιστέψει τα πάντα.

Τι μένει; Μια χώρα τραυματισμένη βαριά από την αδυναμία να διαχειριστεί τα ποτάμια ψευδών και αχρήστων πληροφοριών, παγιδευμένη σε δύο ενημερωτικά συγκροτήματα που ελέγχουν τις ειδήσεις που διαχέονται στον κόσμο ανεξέλεγκτα για να ζήσουμε δύο χρόνια μαύρης προπαγάνδας. Ενα πολιτικό σύστημα αποτελούμενο από πολιτικούς νάνους, πρόσωπα της πολιτικής υποκουλτούρας, που πιστεύουν ότι μπορούν να λένε ότι θέλουν, χωρίς να ελέγχονται και χωρίς να λογοδοτούν σε κανένα. 

Την Δικαιοσύνη τραυματισμένη από θεσμικά όργανα όπως εκπροσωποι των δικηγορικών συλλόγων που διακινδύνεψαν την ακεραιότητα της για να αποκομίσουν οφέλη πρόσκαιρης δημοσιότητας και εκβιαζόμενη από συστήματα επικίνδυνων και τυχάρπαστων ψευδοειδικων τεχνικών συμβούλων με καμινέτα και εκδοτικά συμφέροντα με πολιτική στόχευση, ακομη και σήμερα που βλέπουμε την φωτογραφία του Ανακριτή να φιγουράρει ανεπίτρεπτα παντού ως ο θέσας την ταφόπλακα της υπόθεσης.

Αυτό που εντοπίζουμε είναι η έλλειψη επαρκους νομοθετικού πλαισίου ελέγχου της διασποράς ψευδών ειδήσεων και η αδυναμία προστασίας του χρήστη του διαδικτύου από συντονισμένες προσπαθειες χειραγώγησης του και δημιουργίας τετελεσμένων με πολιτική στόχευση. Η χώρα ευτυχώς κρατήθηκε και άντεξε. Η υπόθεση θα εξελιχθεί και θα τελειώσει χωρίς βέβαια να ικανοποιηθεί το αδηφάγο και ηδη εξαγριωμένο κοινό. Μια υπόθεση με πολλούς κατηγορούμενους δεν σημαίνει απαραίτητα και πολλούς καταδικασμένους, ενώ μια καταιγίδα κακουργημάτων ως κατηγορία δεν σημαίνει απαραίτητα και καταδίκη σε μακρόχρονες φυλακίσεις. 

Το Κολοσσαίο που δημιούργησαν οι άφρονες και οι ανεύθυνοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι της χώρας θέλει αίμα που πολλές φορές επηρεάζει την δικαιοσύνη δια της υποκινούμενης λαϊκής αγανάκτησης που τείνει να εξελιχθεί σε πυλώνα δικαιοδοτικής κρίσης. Προσεύχομαι να αντέξουμε και έχω εμπιστοσύνη στην Δικαιοσύνη ότι θα ανταποκριθει στο ρόλο της παρά τα εμπόδια που της βάζουν ακόμη και αυτοί που ομνυουν στο όνομα της. 

Και τέλος, φυσικά και δεν περιμένω συγνώμη από κανένα, γιατί η συγγνώμη προϋποθέτει συνείδηση και τόλμη που απλά δεν υπάρχουν.