Στην πολιτική, η συμμετοχή ενός υποψηφίου σε ένα μικρότερο κόμμα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η πολιτική του διαδρομή θα περιοριστεί στα όρια...
Στην πολιτική, η συμμετοχή ενός υποψηφίου σε ένα μικρότερο κόμμα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η πολιτική του διαδρομή θα περιοριστεί στα όρια του συγκεκριμένου σχηματισμού. Αντίθετα, αρκετές φορές μπορεί να αποτελέσει μια πρώτη εκλογική αναμέτρηση, μια ευκαιρία προσωπικής καταγραφής και, ενδεχομένως, ένα βήμα για την επόμενη ημέρα στον ευρύτερο πολιτικό χώρο από τον οποίο προέρχεται.
Η συμμετοχή αυτή μπορεί να αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία όταν οι εκλογικές επιδόσεις ενός υποψηφίου αποδεικνύουν ότι διαθέτει προσωπική εκλογική βάση, πολιτικές συμμαχίες και ανθρώπους που τον ακολουθούν ανεξάρτητα από την κομματική σημαία κάτω από την οποία συμμετέχει.
Ας δούμε, για παράδειγμα, τι μπορεί να συμβεί στον χώρο της Δεξιάς. Ένας υποψήφιος μπορεί σήμερα να συμμετέχει σε ένα ψηφοδέλτιο που συνδέεται με τον Αντώνη Σαμαρά, αύριο όμως, εφόσον οι πολιτικές συνθήκες αλλάξουν, να επιδιώξει την επιστροφή του στη Νέα Δημοκρατία, διεκδικώντας έναν διαφορετικό ρόλο. Η εκλογική του επίδοση θα μπορούσε να αποτελέσει το επιχείρημά του ότι διαθέτει προσωπική δύναμη και ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα πολιτικό πρόσωπο χωρίς εκλογικό έρεισμα.
Ανάλογες πολιτικές διαδρομές μπορούν να υπάρξουν και στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Ένα πρόσωπο μπορεί σήμερα να συμμετέχει σε έναν μικρότερο σχηματισμό ή σε μια πολιτική πρωτοβουλία που κινείται στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, αύριο όμως να επιδιώξει τη συνεργασία ή την επιστροφή του στο ΠΑΣΟΚ, εφόσον διαμορφωθούν οι κατάλληλες πολιτικές και εκλογικές συνθήκες. Αντίστοιχα, στελέχη που απομακρύνθηκαν από το ΠΑΣΟΚ μπορούν να αναζητήσουν πολιτική στέγη σε άλλους σχηματισμούς και αργότερα να επανέλθουν, εφόσον αυτό εξυπηρετεί τις πολιτικές τους επιδιώξεις.
Το ίδιο φαινόμενο μπορεί να παρατηρηθεί και στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς. Η συμμετοχή σε μικρότερα κόμματα, κινήσεις ή εκλογικούς σχηματισμούς μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο διατήρησης της πολιτικής παρουσίας, αλλά και ως τρόπος καταγραφής μιας προσωπικής ή ιδεολογικής επιρροής, η οποία ενδεχομένως θα αξιοποιηθεί σε μελλοντικές συνεργασίες ή ανακατατάξεις.
Άλλωστε, οι πολιτικές μετακινήσεις δεν αποτελούν αποκλειστικότητα κανενός κομματικού χώρου. Η ιστορία της ελληνικής πολιτικής έχει δείξει ότι πρόσωπα μετακινούνται, συνεργάζονται, αποχωρούν, επιστρέφουν και επανατοποθετούνται ανάλογα με τις πολιτικές συγκυρίες. Σήμερα μπορεί κάποιος να βρίσκεται σε έναν μικρότερο σχηματισμό, αύριο να διεκδικεί θέση σε ένα μεγαλύτερο κόμμα και μεθαύριο να συμμετέχει σε μια νέα πολιτική συνεργασία.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι κάθε υποψήφιος συμμετέχει σε ένα μικρό κόμμα με αποκλειστικό στόχο την επιστροφή του σε ένα μεγαλύτερο. Υπάρχουν άνθρωποι με πραγματικές ιδεολογικές διαφορές, πολιτικές αρχές και ειλικρινή πρόθεση να στηρίξουν ένα διαφορετικό πολιτικό εγχείρημα. Ωστόσο, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι για ορισμένους η εκλογική συμμετοχή μπορεί να αποτελεί και μια επένδυση στην προσωπική πολιτική τους διαδρομή.
Το βασικό ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πόσο θα συγκεντρώσει ένα μικρότερο κόμμα στις εκλογές, αλλά και ποια προσωπικά πολιτικά κεφάλαια θα δημιουργηθούν μέσα από αυτή τη διαδικασία.
Ένας υποψήφιος που θα συγκεντρώσει σημαντικό αριθμό ψήφων αποκτά ένα συγκεκριμένο πολιτικό επιχείρημα. Μπορεί να υποστηρίξει ότι διαθέτει δική του εκλογική βάση, ότι μπορεί να κινητοποιήσει ψηφοφόρους και ότι η παρουσία του σε ένα μελλοντικό ψηφοδέλτιο ή σε μια πολιτική συνεργασία μπορεί να προσφέρει πραγματικό όφελος.
Και εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της υπόθεσης. Τα μικρότερα κόμματα μπορεί να διεκδικούν τη δική τους αυτόνομη πολιτική παρουσία, αλλά ταυτόχρονα να αποτελούν και χώρους μέσα στους οποίους διαμορφώνονται νέοι συσχετισμοί, προσωπικές φιλοδοξίες και μελλοντικές πολιτικές συνεργασίες.
Σήμερα με ένα μικρότερο κόμμα, αύριο με ένα μεγαλύτερο. Σήμερα απέναντι στην ηγεσία ενός πολιτικού σχηματισμού, αύριο σε μια νέα εσωκομματική συμμαχία. Σήμερα με τον έναν πολιτικό αρχηγό, αύριο με έναν άλλον. Και όλα αυτά όχι απαραίτητα επειδή άλλαξαν οι ιδεολογικές τους απόψεις, αλλά ενδεχομένως επειδή άλλαξαν οι πολιτικοί συσχετισμοί και οι δυνατότητες εκπροσώπησής τους.
Στο τέλος, λοιπόν, η κάλπη δεν θα καταγράψει μόνο τη δύναμη των κομμάτων. Θα καταγράψει και την προσωπική δύναμη των υποψηφίων, η οποία μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη στις πολιτικές διαπραγματεύσεις της επόμενης ημέρας.
Γιατί στην πολιτική, πολλές φορές, το σημερινό ψηφοδέλτιο δεν είναι απαραίτητα ο τελικός προορισμός. Μπορεί να είναι απλώς ο σταθμός από τον οποίο κάποιος θα επιχειρήσει να επιστρέψει στο πολιτικό προσκήνιο με καλύτερους όρους.
*Άποψη του Χαράλαμπου Ευστρατίου


Δεν υπάρχουν σχόλια