.jpg)
Η συστηματική σωματική δραστηριότητα ενδέχεται να συνδέεται με βραδύτερη επιδείνωση των γνωστικών λειτουργιών και των κινητικών συμπτωμάτων ...
Η συστηματική σωματική δραστηριότητα ενδέχεται να συνδέεται με βραδύτερη επιδείνωση των γνωστικών λειτουργιών και των κινητικών συμπτωμάτων σε ανθρώπους με νόσο του Πάρκινσον, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Neurology της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι οι ασθενείς που ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας παρουσίαζαν πιο αργή έκπτωση της μνήμης και άλλων νοητικών λειτουργιών, καθώς και βραδύτερη επιδείνωση των κινητικών συμπτωμάτων. Οι ερευνητές, ωστόσο, διευκρινίζουν ότι η μελέτη καταγράφει συσχέτιση και δεν αποδεικνύει ότι η άσκηση αποτελεί αιτία της βραδύτερης εξέλιξης της νόσου.
Επταετής παρακολούθηση ασθενών με Πάρκινσον
Στην έρευνα συμμετείχαν 294 άνθρωποι με ήπια έως μέτρια νόσο του Πάρκινσον, με μέση ηλικία τα 66 έτη. Η παρακολούθησή τους διήρκεσε έως και επτά χρόνια.
Οι συμμετέχοντες συμπλήρωναν ερωτηματολόγια σχετικά με τον χρόνο που αφιέρωναν κάθε εβδομάδα σε σωματικές δραστηριότητες στην εργασία, στο σπίτι και κατά τον ελεύθερο χρόνο τους. Παράλληλα, υποβάλλονταν κάθε χρόνο σε αξιολογήσεις για τη μέτρηση των γνωστικών ικανοτήτων τους και της εξέλιξης των συμπτωμάτων της νόσου.
Στις δραστηριότητες μέτριας έντασης περιλαμβάνονταν το γρήγορο περπάτημα, το χαλαρό κολύμπι, το τένις σε ζεύγη και ορισμένες οικιακές εργασίες, όπως το σκούπισμα με ηλεκτρική σκούπα και το πλύσιμο των τζαμιών.
Στις έντονες δραστηριότητες συγκαταλέγονταν το τζόκινγκ, η γρήγορη ποδηλασία, τα ομαδικά αθλήματα, το μονό τένις, αλλά και εργασίες που απαιτούν μεγαλύτερη σωματική προσπάθεια, όπως το φτυάρισμα και η μεταφορά βαριών αντικειμένων.
Ποιοι εμφάνισαν βραδύτερη επιδείνωση των συμπτωμάτων
Οι ερευνητές αξιολόγησαν τον συνολικό χρόνο σωματικής δραστηριότητας, τον συνολικό όγκο δραστηριότητας με βάση τόσο τη διάρκεια όσο και την ένταση, καθώς και τον χρόνο που αφιερωνόταν αποκλειστικά σε έντονες δραστηριότητες.
Με βάση τον εβδομαδιαίο χρόνο δραστηριότητας, οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: χαμηλής δραστηριότητας, με έως τέσσερις ώρες την εβδομάδα, μέτριας δραστηριότητας, με τέσσερις έως οκτώ ώρες, και υψηλής δραστηριότητας, με περισσότερες από οκτώ ώρες εβδομαδιαίως.
Αφού συνυπολόγισαν παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο και η διάρκεια της νόσου, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσοι ανήκαν στην ομάδα υψηλής δραστηριότητας εμφάνιζαν βραδύτερη έκπτωση των γνωστικών λειτουργιών και πιο αργή επιδείνωση των κινητικών συμπτωμάτων σε σύγκριση με την ομάδα χαμηλής δραστηριότητας.
Παράλληλα, υψηλότερες τιμές και στις τρεις μετρήσεις της σωματικής δραστηριότητας συνδέθηκαν ανεξάρτητα με ευνοϊκότερη πορεία τόσο των γνωστικών λειτουργιών όσο και των κινητικών συμπτωμάτων. Η ισχυρότερη συσχέτιση καταγράφηκε στους συμμετέχοντες που ανέφεραν περισσότερες από οκτώ ώρες σωματικής δραστηριότητας την εβδομάδα.
Τι πρέπει να γνωρίζουν οι ασθενείς
Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι τα αποτελέσματα δεν αποδεικνύουν πως η περισσότερη σωματική δραστηριότητα επιβραδύνει άμεσα την εξέλιξη της νόσου του Πάρκινσον. Η μελέτη δείχνει ότι τα υψηλότερα επίπεδα δραστηριότητας συνδέονται με βραδύτερη επιδείνωση συγκεκριμένων συμπτωμάτων, χωρίς να τεκμηριώνει σχέση αιτίας και αποτελέσματος.
Ένας ακόμη περιορισμός ήταν ότι η σωματική δραστηριότητα καταγραφόταν από τους ίδιους τους συμμετέχοντες μέσω ερωτηματολογίων. Αυτό σημαίνει ότι οι εκτιμήσεις ενδέχεται να μην αποτύπωναν με απόλυτη ακρίβεια το πραγματικό επίπεδο δραστηριότητάς τους.
Τα ευρήματα ενισχύουν το επιστημονικό ενδιαφέρον για τον ρόλο της σωματικής δραστηριότητας στη διαχείριση της νόσου. Ωστόσο, το είδος και η ένταση της άσκησης για κάθε ασθενή χρειάζεται να προσαρμόζονται στις δυνατότητες, στα συμπτώματα και στις οδηγίες των επαγγελματιών υγείας.
- Κατέβασε την εφαρμογή μας
- Ακούστε Online: https://onairmedia.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια