Με συγκίνησε ο 18χρονος Νιγηριανός Βικτορι Μουμοχου από το Ωνασειο Λύκειο Ξηροκρηνης.

Τον ακουγα συγκινημένο τον ίδιο, να νιώθει περήφανος που παρέλασε ως παραστάτης για την Ελλάδα, στην εθνική μας γιορτή. Αυτή την συγκίνηση τ...

Τον ακουγα συγκινημένο τον ίδιο, να νιώθει περήφανος που παρέλασε ως παραστάτης για την Ελλάδα, στην εθνική μας γιορτή. Αυτή την συγκίνηση την ένιωθα κι εγώ όταν βρισκόμουν στην θέση του.

Τότε η παρέλαση αποτελούσε μείζον γεγονός για το κάθε σχολείο, όταν επι 15 μέρες είχαμε δοκιμαστικές τις δύο τελευταίες ώρες κάθε μέρας, όταν πηγαίναμε στο διπλανό χωριό το Πετροχώρι που είχε έδρα ο Στρατός και κάναμε δοκιμαστικές μαζί με τους στρατιώτες για να πάρουμε λίγη από την δική τους τελειότητα και κορμοστασιά. Τότε που μόλις ξεκινούσε η παρέλαση σε έπιανε ένα ρίγος, μια γλυκιά ταραχή, ειδικά όταν ερχοταν η ώρα να περάσεις μπροστά από τους γονείς σου, τους επίσημους από την μια μεριά και τους ανάπηρους πολέμου από την άλλη υπό τους ήχους της μπάντας του Δήμου.

Τι μεγάλη μέρα για την πατρίδα μου. Την μεγάλη μέρα για όλους τους Ελληνες, ειδικά για όσους μετέχουν της Ελληνικής παιδείας που μας διδάσκουν την γλυκιά συγκίνηση της συμμετοχής στην παρέλαση τιμής στους πεσόντες για την ελευθερία αυτού του τόπου.

Ο Βικτορι μας διδάσκει με την στάση του. Μας υπενθυμίζει πως πρέπει να στεκόμαστε σε μια τέτοια μέρα. Συμμετέχουμε σε μια μεγαλη μέρα του ένδοξου λαού μας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ούτε να αφήνουμε να ξεφτίζει η σημασία αυτής της επετείου στην καθημερινότητα της μιζέριας και της αδιέξοδης ομφαλοσκοπησης.

Κυρίως να μην ξεχνάνε τα παιδιά μας, για να μην χάσει την αξία της η θυσία των αγωνιστών του έπους του ΟΧΙ που σημάδεψε την ιστορική μας πορεία. Γιατι η αποστολή παραμένει η ίδια και το χρέος αμετάβλητο. Χρόνια πολλά Ελλάδα!

Stergios Gialaoglou