Η υπόθεση των πέντε συνοριοφυλάκων του Έβρου, που συνελήφθησαν τον Μάιο του 2023 για φερόμενη εμπλοκή σε κύκλωμα διευκόλυνσης παράνομης εισό...
Η υπόθεση των πέντε συνοριοφυλάκων του Έβρου, που συνελήφθησαν τον Μάιο του 2023 για φερόμενη εμπλοκή σε κύκλωμα διευκόλυνσης παράνομης εισόδου μεταναστών, επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από δημοσίευμα του koumanto.gr, το οποίο επιχειρεί να συνδέσει τη γνωστή ποινική υπόθεση με ένα ευρύτερο και παλαιότερο ζήτημα: την αποδυνάμωση των μηχανισμών πληροφοριών της ΕΥΠ στη Θράκη και ειδικότερα στον Έβρο.
Το koumanto.gr, επικαλούμενο πρόσβαση σε πολυσέλιδη δικογραφία και ανωνυμοποιημένο υλικό, υποστηρίζει ότι η υπόθεση δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί μόνο ως μία περίπτωση επίορκων συνοριοφυλάκων, αλλά ως σύμπτωμα βαθύτερης θεσμικής αστοχίας. Το δημοσίευμα αναφέρει ότι οι πέντε δεν επέστρεψαν στην ενεργό υπηρεσιακή δράση, αλλά παραμένουν, κατά το ίδιο, σε καθεστώς απόταξης, ενώ το ποινικό σκέλος εξακολουθεί να έχει τη δική του δικαστική πορεία.
Το στοιχείο που δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στο θέμα είναι η αναφορά ότι τρεις από τους πέντε είχαν υπηρετήσει, κατά το παρελθόν, σε κλιμάκιο της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην περιοχή. Το koumanto.gr συνδέει το γεγονός αυτό με ερωτήματα για τον τρόπο επιλογής, ελέγχου και αξιολόγησης προσώπων που τοποθετούνται σε ευαίσθητες υπηρεσίες ασφαλείας στα σύνορα.
Η διάσταση αυτή δεν εμφανίζεται σε κενό χρόνο. Ήδη από τον Μάιο του 2018 είχαν υπάρξει δημοσιεύματα για σοβαρή κρίση στο κλιμάκιο της ΕΥΠ στην Κομοτηνή. Η aftodioikisi.gr έγραφε τότε ότι η υπηρεσία υπολειτουργούσε, καθώς 13 από τα 15 μέλη της είχαν υποβάλει παραιτήσεις ή αιτήσεις διακοπής απόσπασης, μετά από αιφνιδιαστικό έλεγχο από την Αθήνα. Το ίδιο δημοσίευμα σημείωνε ότι το κλιμάκιο είχε μείνει με δύο άτομα, με αποτέλεσμα «ουσιαστικά να μην λειτουργεί».
Τις ίδιες ημέρες, στη Ροδόπη είχε αναπτυχθεί έντονη συζήτηση για το αν επρόκειτο για απλή υπηρεσιακή αναδιάταξη ή για παρέμβαση με βαρύτερες συνέπειες. Δημοσίευμα της «Φωνής της Ροδόπης» έκανε λόγο για διάλυση, χωρίς σοβαρό λόγο, μιας από τις πιο κρίσιμες μονάδες της υπηρεσίας, ενώ απέδιδε την τελική ευθύνη για τη συνολική λειτουργία της ΕΥΠ στον τότε διοικητή Γιάννη Ρουμπάτη.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, η thraki.com.gr κατέγραφε πιο αναλυτικά το ιστορικό, αναφέροντας ότι προηγήθηκε η αντικατάσταση της διοικήτριας και του υποδιοικητή του κλιμακίου και ακολούθησαν αιτήσεις διακοπής απόσπασης από στελέχη που υπηρετούσαν εκεί. Η ίδια καταγραφή άφηνε ανοιχτό το ερώτημα για το πώς λειτουργούσε πλέον η υπηρεσία μετά τις αλλαγές.
Στη συνέχεια, εμφανίστηκαν και δημοσιεύματα για δικαστικές διαστάσεις της υπόθεσης. Το 2019 γράφτηκε ότι το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών δικαίωσε την πρώην επικεφαλής της ΕΥΠ στη Θράκη, η οποία είχε απομακρυνθεί επί διοίκησης Ρουμπάτη. Επειδή το πλήρες κείμενο της απόφασης δεν είναι δημόσια διαθέσιμο μέσα από τα δημοσιεύματα, η αναφορά αυτή πρέπει να αποδίδεται με προσοχή, ως δημοσιευμένη πληροφορία και όχι ως πλήρης δικαστική τεκμηρίωση στα χέρια μας.
Υπό αυτό το πρίσμα, το νέο δημοσίευμα του koumanto.gr λειτουργεί ως αφορμή για να επανέλθει ένα κρίσιμο ερώτημα: αν η αποδυνάμωση ή αναδιάταξη της ΕΥΠ στη Θράκη από το 2018 και μετά δημιούργησε κενά επιχειρησιακής συνέχειας, γνώσης του πεδίου και ελέγχου αξιοπιστίας σε μια περιοχή όπου η ασφάλεια των συνόρων, η αντικατασκοπεία και η διαχείριση μεταναστευτικών ροών συνδέονται άμεσα.
Σύμφωνα με πληροφορίες του ThraceNews, η συγκρότηση ή λειτουργία της συγκεκριμένης ομάδας φέρεται να έχει βαθύτερες ρίζες από το χρονικό πλαίσιο που εμφανίζεται στη δικογραφία, με αφετηρία που τοποθετείται ήδη από το 2018. Η πληροφορία αυτή, εφόσον επιβεβαιωθεί πλήρως, θα μεταφέρει το βάρος της υπόθεσης από το στενό ποινικό πεδίο του 2022-2023 σε ένα πολύ ευρύτερο ερώτημα θεσμικής ευθύνης: ποιοι γνώριζαν, ποιοι αξιολογούσαν, ποιοι τοποθετούσαν και ποιοι επέβλεπαν πρόσωπα σε νευραλγικές υπηρεσίες στον Έβρο.
Σε κάθε περίπτωση, η ποινική αξιολόγηση των πέντε ανήκει αποκλειστικά στη Δικαιοσύνη και κανένα δημοσίευμα δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη δικαστική κρίση. Το δημοσιογραφικό ζήτημα, όμως, υπερβαίνει την ποινική μοίρα των συγκεκριμένων προσώπων. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε, αποδυναμώθηκε ή αναδιατάχθηκε η κρατική παρουσία πληροφοριών στη Θράκη, ειδικά μετά το 2018.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο τι έκαναν ή τι φέρονται να έκαναν οι πέντε συνοριοφύλακες. Είναι αν, τα προηγούμενα χρόνια, υπήρξε ένα περιβάλλον διοικητικής χαλάρωσης, υποστελέχωσης και λανθασμένων επιλογών, που επέτρεψε να αναπτυχθούν δίκτυα, πρακτικές και σχέσεις τις οποίες οι μηχανισμοί ασφαλείας όφειλαν να έχουν εντοπίσει πολύ νωρίτερα.
Και αυτό είναι το σημείο στο οποίο η υπόθεση του Έβρου συναντά τον φάκελο της ΕΥΠ στη Θράκη: όχι μέσα από εύκολους χαρακτηρισμούς, αλλά μέσα από συγκεκριμένα γεγονότα, δημοσιεύματα, δικαστικές αναφορές και ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια