Ένας στους δύο εργαζόμενους αναζητά ή έχει βρει δεύτερη δουλειά για να ανταποκριθεί στα καθημερινά του έξοδα

Τα στοιχεία δείχνουν ότι αντίστοιχα πιεσμένη είναι η κατάσταση και για τους συνταξιούχους, πολλοί εκ των οποίων επίσης ψάχνουν για κάποια απ...

Τα στοιχεία δείχνουν ότι αντίστοιχα πιεσμένη είναι η κατάσταση και για τους συνταξιούχους, πολλοί εκ των οποίων επίσης ψάχνουν για κάποια απασχόληση.

Ολοένα και πιο δύσκολη γίνεται η καθημερινότητα για χιλιάδες νοικοκυριά στην Ελλάδα καθώς η ακρίβεια και ο πληθωρισμός «ροκανίζουν» το εισόδημα, με αποτέλεσμα οι μηνιαίες αποδοχές να μην επαρκούν για να καλύψουν ούτε τις βασικές ανάγκες, ιδίως εάν κάποιος έχει να πληρώνει και ενοίκιο σπιτιού. Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι βρίσκονται αντιμέτωποι με μια διαρκή οικονομική πίεση, που τους αναγκάζει να αναζητούν λύσεις επιβίωσης, συχνά με μεγάλο προσωπικό κόστος.

Η εικόνα είναι αποκαλυπτική. Σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ για πολλούς μισθωτούς, ο μισθός εξαντλείται περίπου στις πρώτες 18 ημέρες του μήνα. Αυτό σημαίνει ότι σχεδόν για τις υπόλοιπες δύο εβδομάδες καλούνται να τα βγάλουν πέρα χωρίς επαρκή εισοδήματα. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι περίπου ένας στους δύο εργαζόμενους είτε αναζητά είτε έχει ήδη βρει δεύτερη δουλειά, προκειμένου να μπορέσει να ανταποκριθεί στα καθημερινά έξοδα, όπως τρόφιμα, ενοίκια, λογαριασμούς και μετακινήσεις.

Αντίστοιχα πιεσμένη όμως είναι η κατάσταση και για τους συνταξιούχους. Οι χαμηλές συντάξεις οδηγούν όλο και περισσότερους πίσω στην αγορά εργασίας. Μέσα σε μόλις δύο χρόνια, ο αριθμός των εργαζόμενων συνταξιούχων αυξήθηκε αισθητά, φτάνοντας περίπου τις 300.000, από 250.000 που ήταν προηγουμένως. Καθοριστικό ρόλο εδώ παίζει το γεγονός ότι η μέση σύνταξη κινείται γύρω στα 865 ευρώ τον μήνα, ποσό που δύσκολα καλύπτει τις ανάγκες διαβίωσης, ιδιαίτερα σε περιόδους αυξημένων τιμών.

Η αλλαγή στο θεσμικό πλαίσιο από την 1η Ιανουαρίου 2024 συνέβαλε επίσης σε αυτή την τάση. Πλέον, αντί για τη μείωση 30% στη σύνταξη όσων συνεχίζουν να εργάζονται, εφαρμόζεται παρακράτηση 10% επί του εισοδήματος από εργασία. Το νέο αυτό σύστημα θεωρείται σαφώς πιο ευνοϊκό και έδωσε κίνητρο σε πολλούς συνταξιούχους να επιστρέψουν στην απασχόληση. Έτσι, οι εγγεγραμμένοι στην ειδική πλατφόρμα του ΕΦΚΑ αυξήθηκαν θεαματικά, από περίπου 30.000 σε 300.000.

Παράλληλα, υπάρχει και ένα επιπλέον κίνητρο: όσοι εργάζονται μετά τη συνταξιοδότηση μπορούν να δουν αύξηση στη σύνταξή τους. Για κάθε χρόνο εργασίας, η σύνταξη προσαυξάνεται κατά 0,77% επί των αποδοχών. Ήδη έχουν εκδοθεί εκατοντάδες σχετικές αποφάσεις για συνταξιούχους που εργάστηκαν για δύο ή τρία χρόνια και στη συνέχεια ζήτησαν επανυπολογισμό της σύνταξής τους, προσθέτοντας τα νέα ένσημα.

Την ίδια ώρα, τα στοιχεία για τη φτώχεια προκαλούν ανησυχία. Το 2025, με βάση τα εισοδήματα του 2024, το ποσοστό των πολιτών που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ανήλθε στο 27,5%. Πρόκειται για περίπου 2.797.000 ανθρώπους, δηλαδή περισσότεροι από ένας στους τέσσερις. Μάλιστα, το ποσοστό αυτό αυξήθηκε κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.

Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι την ίδια ώρα η αύξηση της υλικής και κοινωνικής στέρησης, που έφτασε στο 14,9%. Αυτό σημαίνει με πιο απλά λόγια ότι όλο και περισσότερα νοικοκυριά δυσκολεύονται να καλύψουν βασικές ανάγκες, όπως επαρκή θέρμανση, σωστή διατροφή ή απρόβλεπτα έξοδα. Τα δε όρια που ορίζουν τη φτώχεια παραμένουν χαμηλά: για ένα άτομο το ετήσιο εισόδημα δεν πρέπει να ξεπερνά τα 7.020 ευρώ, ενώ για μια τετραμελή οικογένεια (δύο ενήλικες και δύο παιδιά κάτω των 14 ετών) το όριο φτάνει τα 14.742 ευρώ. Την ίδια στιγμή, το μέσο ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών διαμορφώνεται στα 21.724 ευρώ, ενώ το μέσο ατομικό εισόδημα στα 13.381 ευρώ, αυξημένο κατά 8% σε σχέση με πέρυσι, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ουσιαστική βελτίωση στην καθημερινότητα, λόγω της ακρίβειας που μαστίζει την αγορά. 

Σημειωτέον πως σύμφωνα με τα στοιχεία, η εργασία παραμένει η βασική πηγή εισοδήματος για τα νοικοκυριά, καλύπτοντας το 71,7% των συνολικών εσόδων, ενώ οι συντάξεις αντιστοιχούν στο 23%. Ωστόσο, τα ποσά αυτά δεν επαρκούν για να εξασφαλίσουν αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για όλους.