Η εικόνα στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη δεν αφήνει πλέον κανένα περιθώριο για ωραιοποιήσεις.
Η εικόνα στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη δεν αφήνει πλέον κανένα περιθώριο για ωραιοποιήσεις.
Τα μαντριά άδειασαν. Τα κοπάδια εξοντώθηκαν. Οι στάβλοι ρήμαξαν. Μαζί τους ρημάζει και η ίδια η αγροτική οικονομία μιας ολόκληρης Περιφέρειας.
Η ευλογιά των αιγοπροβάτων δεν σκότωσε μόνο ζώα.
Κι ενώ η καταστροφή απλώνεται σαν μαύρο πέπλο σε Ξάνθη, Ροδόπη και Έβρο, η Πολιτεία παρακολουθεί – αμήχανη, καθυστερημένη, ανεπαρκής.
Μηδέν ζώα – Μηδέν εισόδημα – Μηδέν μέλλον
Για τους κτηνοτρόφους της περιοχής, το πλήγμα δεν είναι απλώς οικονομικό. Είναι υπαρξιακό.
Άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην παραγωγή, που κράτησαν ζωντανά τα χωριά, που σήκωσαν στις πλάτες τους την επαρχιακή οικονομία, σήμερα βρίσκονται χωρίς κοπάδια, χωρίς παραγωγή, χωρίς καμία εγγύηση ότι θα μπορέσουν να ξανασταθούν όρθιοι.
Η απώλεια δεν αφορά μόνο το παρόν. Η απώλεια αφορά τα επόμενα χρόνια. Γιατί η κτηνοτροφία δεν ξαναχτίζεται σε έναν μήνα. Χρειάζονται χρόνια, κεφάλαιο, ψυχικές αντοχές – και αυτά πλέον λιγοστεύουν επικίνδυνα.
Δεν είναι φυσική καταστροφή – Είναι πολιτική εγκατάλειψη
Η ευλογιά δεν ήρθε ως «θεομηνία».
Η εξάπλωσή της ανέδειξε με τον πιο σκληρό τρόπο:
- την υποστελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών,
- την καθυστέρηση στη λήψη μέτρων,
- την ανυπαρξία πραγματικής πρόληψης,
- την πλήρη απουσία σχεδίου για την επόμενη μέρα.
Όμως η ουσιαστική στήριξη δεν ήρθε ποτέ με τον τρόπο και την ταχύτητα που απαιτούσε η καταστροφή.
Αποζημιώσεις που δεν σώζουν – Απλώς καθυστερούν το τέλος
Οι αποζημιώσεις που ανακοινώθηκαν αντιμετωπίζονται από τους ίδιους τους παραγωγούς ως ανεπαρκείς και προσβλητικές σε σχέση με την πραγματική ζημιά.
Δεν καλύπτουν:
- τη χαμένη παραγωγή μηνών και ετών,
- τα σταθερά έξοδα που συνεχίζουν να «τρέχουν»,
- τις δανειακές υποχρεώσεις,
- τη στοιχειώδη επιβίωση των οικογενειών.
Χωρίς ρευστό, χωρίς εισόδημα και χωρίς ουσιαστική στήριξη, χιλιάδες κτηνοτρόφοι οδηγούνται σε αναγκαστική έξοδο από το επάγγελμα.
Η κατάρρευση δεν αφορά μόνο τους κτηνοτρόφους
Η καταστροφή δεν περιορίζεται μέσα στις στάνες.
Συμπαρασύρει:
- τα τυροκομεία,
- τα σφαγεία,
- τα μεταφορικά δίκτυα,
- τα καταστήματα ζωοτροφών,
- τους εργάτες, τους τεχνίτες, τους μικρούς εμπόρους.
Η τοπική οικονομία στεγνώνει από ρευστό.
- Η ανεργία αυξάνεται.
- Η κατανάλωση καταρρέει.
- Τα χωριά αδειάζουν.
«Μας τελειώνουν – Και το ξέρουν»
Η φράση που επαναλαμβάνεται από άκρη σε άκρη της Περιφέρειας είναι μία:
«Δεν μας σώζουν. Μας τελειώνουν.»
Γιατί όποιος:
- χάνει ολόκληρο το κοπάδι του,
- μένει μήνες ή χρόνια χωρίς παραγωγή,
- δεν αποζημιώνεται πλήρως,
- δεν έχει πρόσβαση σε φθηνή χρηματοδότηση,
- δεν μπορεί να συνεχίσει. Απλώς κλείνει.
Και όταν κλείνει ένας κτηνοτρόφος, δεν χάνεται μόνο μια επιχείρηση.
Χάνεται μια οικογένεια από την ύπαιθρο, ένας κρίκος από την παραγωγική αλυσίδα, ένα κομμάτι της κοινωνικής συνοχής.
Ή ειδικό σχέδιο τώρα – ή οριστικό τέλος
Οι φορείς της περιοχής και οι ίδιοι οι παραγωγοί είναι ξεκάθαροι:
αν δεν υπάρξει άμεσα ειδικό, γενναίο και στοχευμένο σχέδιο στήριξης για τη Θράκη και την Ανατολική Μακεδονία, η ζημιά θα γίνει μη αναστρέψιμη.
Ζητούν:
- πλήρη αποζημίωση για κάθε χαμένο ζώο και κάθε χαμένο μήνα παραγωγής,
- κάλυψη του εισοδήματος μέχρι να επανεκκινήσουν οι μονάδες,
- πάγωμα χρεών και ουσιαστικές ρυθμίσεις,
- χαμηλότοκα δάνεια επανεκκίνησης,
- μαζική στελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών και πραγματικά μέτρα βιοασφάλειας.
Μιλάμε για συνειδητή εγκατάλειψη.
Η Θράκη δεν ζητιανεύει – Διεκδικεί να ζήσει
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπάρχει πρόβλημα.
Το πρόβλημα είναι εδώ, είναι τεράστιο και είναι κοινωνικό.
Το πραγματικό ερώτημα είναι:
Θέλει η Πολιτεία να σωθεί η αγροτική ραχοκοκαλιά της Θράκης και της Ανατολικής Μακεδονίας ή έχει ήδη αποδεχτεί την ερήμωσή της;
Γιατί αν χαθεί η κτηνοτροφία:
- θα χαθεί η παραγωγή,
- θα χαθεί ο πληθυσμός,
- θα χαθεί η προοπτική.
Και τότε, καμία εξαγγελία, κανένα συνέδριο, καμία φιέστα «ανάπτυξης» δεν θα μπορεί να κρύψει την αλήθεια:
Τους άφησαν να τελειώσουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια